Είναι ακριβώς επειδή είμαστε άνθρωποι που πρέπει να μας ενδιαφέρουν τα “σύμ-βια όντα” με τα οποία μοιραζόμαστε πιο πολλά απ οτι θα υποπτευόμασταν.Και τα μη-ανθρώπινα έμβια όντα και ο άνθρωπος ως ανθρώπινο έμβιο ον αποτελούν μέρη της εξελικτικής διαδικασίας.Για τα μη ανθρώπινα έμβια όντα τα ένστικτα, οι ανάγκες,οι παρορμήσεις τους είναι ο Λόγος τους.Για τον άνθρωπο η συνείδηση και η αυτο-συνειδητότητα, η αυτονομοθέτηση του είναι ο Λόγος του.
Το πως ένας πολιτισμός φέρετε στα μη-ανθρώπινα έμβια όντα δείχνει πολλά για την ποιότητα αυτου του πολιτισμού.
Δεν έχεις παρά να δεις τα παιδιά,τα οποία “πιάνουν” και μινούνται τις δικές μας στασεις πεποιθήσεις και συμπεριφορές.Και φέρονται ανάλογα.
Ο Ιμμάνουελ Κάντ ενας σημαντικός Γερμανός Φιλόσοφος του 18αι είχε πει οτι δεν έχουμε υποχρεώσεις απέναντι στα ζώα – γιατί υποχρέωση μπορώ να έχω μόνο απέναντι σε κάποιον που μπορεί να απαιτήσει να έχω υποχρέωση- αλλά είπε οτι οχι έμμεσες υποχρεωσείς σε σχέση με τα ζώα.Αυτό σημαίνει οτι δεν μπορούμε να φερόμαστε άδικα και να προκαλούμε αναίτια οδύνη στα ζώα.Γιατί αυτό μας κάνει εμάς λιγότερο αγαθούς.Είναι υποχρέωση απέναντι στον ευατό μας,στους συναθρώπους μας,στην κοινωνία μας,στην ανθρωπότητα την τωρινή και την μέλουσα – να φερόμαστα δίκαια και με σεβασμό και αγάπη στα μη ανθρώπινα έμβια όντα.
Γιατί αυτό κάνει τον κόσμο μας πιο καλό, αγνό και αγαθό.
Τώρα δυστηχώς οι ακριβιστές για τα δικαιώματα των ζώων μπερδέψανε λίγο τα πράγματα- πράγμα το οποίο όμως μπορει να οδηγήσει σε επικίνδυνα αποτελέσματα- λέγοντας- στην κατα τα άλλα δίκαιη τους προσπάθεια να βοηθήσουν τα ζώα- είπανε λοιπόν οτι εντάξη το ζώο και η φύση δεν έχουν αξία γιατί είναι σημαντικά για τον άνθρωπο και την εξέλιξη του ως ανθρώπινο ον- αλλά εχει αυταξία και εγγενή αξία απο μόνα τους.
Εδώ βρίσκετε το μεγάλο πρόβλημα απο φιλοσοφικής πλευράς.Και οσο και να σας φάινετε περίεργο είναι επικίνδυνο το επιχείρημα γιατι οδηγέι σε ολοκληρωτισμό.
Ο Peter Singer,Tom Regan και οι ακτιβιστές για τα “διακιώματα” των ζώων παραβλέπουν το γεγονός οτι δεν μπορώ να έχω να δικαιώματα αν δεν έχω υποχρεώσεις.Δε μπορείς να πεις σε μαι γάτα γιατί έρειξες το γάλα? και να την τιμωρήσεις.Μπορεί και να το κανε “επιτηδες” γιατί την τσάτισες ναι αλλα δεν μπορέις να την πας δικαστήριο γιαυτό.Τον άνθρωπο μπορώ να του ζητήσω Λόγο.Άρα σε καμία περίπτωση δε μπορώ να μιλώ- με αυστηρά λογικά και φιλοσοφικά κριτίρια για “δικαιώματα των ζώων” γιατί απλά δεν είναι εφικτό κάτι τέτοιο.
Επίσης αν η φύση έχει εγγενή άξία αυτή καθ εαυτή και οχι επειδή εγω την κοιτώ – εγω της δίνω αξία- εγω την πριμοδοτώ με αξίες και νοήματα- τότε ας προστατέψουμε την πανούκλα, την μελίγκρα,τον δάκο κτλ αφού ολα στην φύση έχουν εγγενή αξία.
Δυστηχώς αυτή η αντίληψη είναι πολυ επικίνδυνη. Μόνο ο άνθρωπος έχει εγγενή αξία- μόνο ο άνθρωπος είναι αυταξία.Πολλά ιστορικά ολοκληρωτικά καθεστώτα ξεχάσαν την αυταξία του ανθρωπου και βάλαν στν θέση της την αξία της φυλής, του κόμματος,του αίματος,του γονιδίου, του DNA,(για να το φερω λιγο στα δικά μας) τησ βιολογίας,τησ μητέρας φύσης κοκ και στο ονομα μιας υποτειθέμενης αξίας αυτών των πραγμάτων βρήκαν δικαιολογία(ιδεολογικά και πολιτικά – λαικιστικά βολεύει αυτό) για εξολόθρευση του ανθρώπου.
Φιλοσοφικά μιλώντας
Δεν υπάρχει εγγενής αξία στην φύση- αξία δίνει μόνο ο άνθρωπος που είναι και μοναδική αυταξία.
Δεν υπάρχουν “δικαιώματα” για τα ζώα- υπάρχει όμως μια έμμεση υποχρέωση μας προς τα ζώα.
Για οσους ενδιαφέρονται για την απο Καντιανής πλευράς άποψη για τα “δικαιώματα” των μη-ανθρωπίνων έμβιων όντων (σε αντίθεση με μια υπολογιστική καθάρα άποψη του Peter Singer και άλλων ακραίων και επικίνδυνων ωφελιμιστών) ας διαβασει το καταπληκτικό κείμενο της Christine Marion Korsgaard μιας πραγματικά αξιόλογης φιλοσόφου – η οποία δεν θυσιάζει τον άνθρωπο και την αυταξία του ανθρώπου στο βωμό του καθε είδους ολοκληρωτισμού βιολογικού,κοινωνικού ή όποιου άλλου.
http://www.people.fas.harvard.edu/~korsgaar/CMK.FellowCreatures.pdf
